Czym serwer MCP różni się od API?

API to każdy interfejs, przez który jeden program wywołuje drugi, a programista pisze pod niego kod osobno dla każdej usługi. Serwer MCP opisuje swoje narzędzia we wspólnym formacie Model Context Protocol, więc aplikacja AI sama je odczytuje, a model decyduje, kiedy je wywołać. Serwer MCP często korzysta w tle z jakiegoś API.

Czy do korzystania z serwera MCP trzeba umieć programować?

Nie. Serwer dodajesz do aplikacji AI poleceniem albo wpisem w jej ustawieniach i logujesz się, jeśli serwer o to poprosi. Kod jest potrzebny do zbudowania serwera MCP, nie do korzystania z niego.

Do czego służy serwer MCP?

Daje agentowi AI dostęp do systemu poza rozmową, na przykład do plików na Twoim komputerze, bazy danych albo tablicy zespołu. Serwer MCP featureloom daje Twojemu agentowi plany z Twojej tablicy, prompty Twojej organizacji i, w granicach praw, narzędzia do podejmowania planów, zgłaszania ich realizacji i pisania nowych.

Czy serwer MCP featureloom trzeba instalować na komputerze?

Nie. To serwer zdalny pod adresem https://mcp.featureloom.com/mcp. Na Twoim komputerze działa tylko konsola, na przykład Claude Code, Codex albo Cursor, a polecenie albo przycisk z aplikacji dodaje do niej ten adres.

Jakie narzędzia featureloom dostaje agent?

Narzędzia do czytania dostaje każda konsola, a pozostałe zależą od praw osoby, która ją połączyła. Zmiana praw działa od następnego wywołania, a lista narzędzi w konsoli odświeża się przy ponownym połączeniu. Narzędzie whoami pokazuje konsoli jej prawa w tej chwili.

Czy mogę połączyć z featureloom innego klienta MCP?

Tak, jeśli działa na Twoim komputerze i obsługuje logowanie OAuth. Dodaj w nim serwer pod adresem https://mcp.featureloom.com/mcp i zaloguj się w przeglądarce.

Serwer MCP: co to jest i jak go używać

Jak działa serwer MCP

MCP to otwarty standard, który łączy aplikacje AI z zewnętrznymi systemami: z danymi, narzędziami i gotowymi promptami. Po jednej stronie znajduje się aplikacja, w której pracuje agent, na przykład Claude Code. Z każdym dodanym serwerem łączy się ona osobno. Po drugiej stronie jest serwer MCP, czyli program, który te narzędzia i dane udostępnia.

Serwer MCP może działać na tym samym komputerze co aplikacja albo w sieci:

Lokalny. Aplikacja uruchamia serwer na tym samym komputerze i łączy się z nim przez standardowe wejście i wyjście procesu (stdio). Taki serwer zwykle obsługuje jednego klienta.
Zdalny. Serwer działa pod adresem w sieci, a aplikacja łączy się z nim przez HTTP (transport Streamable HTTP). Taki serwer zwykle obsługuje wielu klientów. Klient może się przedstawić na przykład tokenem w nagłówku żądania, a standard zaleca, żeby token uzyskać przez logowanie OAuth.

Aplikacja poznaje narzędzia, pytając serwer o ich listę (tools/list). Każde narzędzie ma nazwę, opis i listę argumentów, których oczekuje. Aplikacja zbiera narzędzia ze wszystkich połączonych serwerów i udostępnia je modelowi językowemu. Gdy model uzna, że do zadania potrzebne jest narzędzie, aplikacja wysyła do właściwego serwera wywołanie (tools/call) z nazwą i argumentami, a wynik wraca do rozmowy z modelem. Lista narzędzi nie musi być stała: może zależeć na przykład od uprawnień użytkownika.

Serwer MCP a API

API (interfejs programistyczny aplikacji) to ogólny sposób, w jaki jeden program korzysta z drugiego: zestaw operacji, z których każda ma własny adres, argumenty i format odpowiedzi. Programista czyta dokumentację i pisze kod, który te operacje wywołuje, osobno dla każdej usługi. Serwer MCP też jest interfejsem, ale przeznaczonym dla aplikacji AI. Opisuje swoje narzędzia we wspólnym formacie, każde z nazwą, opisem i argumentami, a aplikacja sama pobiera tę listę z serwera. O tym, które narzędzie wywołać i kiedy, decyduje potem model językowy, bez kodu pisanego pod tę jedną usługę.

Jedno więc nie wyklucza drugiego. Serwer MCP często sam korzysta w tle z istniejącego API i zamienia jego operacje w narzędzia zrozumiałe dla agenta. API służy programom i programistom, którzy je piszą, a serwer MCP agentowi AI, który sam wybiera narzędzia w trakcie pracy.

W featureloom narzędzie MCP, które robi to samo co operacja w aplikacji, uruchamia na serwerze ten sam kod, z tymi samymi sprawdzeniami: create_plan zapisuje plan tak samo jak utworzenie planu w aplikacji. Serwer MCP dokłada to, czego potrzebuje agent: opisy narzędzi, które mówią mu, jak pracować z planami. Serwer odrzuca wywołanie każdego narzędzia spoza praw osoby, która połączyła agenta. Claude Code, Codex albo Cursor połączysz z featureloom bez pisania kodu.

Jak używać serwera MCP

Z serwera MCP korzystasz w aplikacji AI, na przykład w Claude Code, Codex albo Cursorze. Zwykle wystarczą cztery kroki:

Wybierz serwer. Każdy daje agentowi narzędzia jednej usługi albo jednego systemu i działa na Twoim komputerze albo pod adresem w sieci.
Dodaj go do aplikacji. Serwer lokalny dodajesz poleceniem, które go uruchamia, a zdalny jego adresem, zwykle jednym poleceniem w terminalu albo wpisem w pliku ustawień aplikacji.
Zaloguj się, jeśli serwer tego wymaga. Serwer zdalny zwykle potrzebuje tokenu albo logowania w przeglądarce (OAuth).
Opisz zadanie zwykłymi słowami. Agent widzi narzędzia serwera i sam je wywołuje, gdy zadanie tego wymaga.

Do korzystania z serwera MCP nie trzeba programować. Kod jest potrzebny do zbudowania serwera, a nie do korzystania z gotowego.

Serwer MCP featureloom jest zdalny, więc niczego nie instalujesz. Asystent AI połączony z featureloom nazywa się w aplikacji konsolą. Otwierasz Integracje, na karcie Twoje konsole naciskasz Połącz konsolę i wybierasz swoją konsolę. Dla Claude Code albo Codex kopiujesz polecenie z sekretem i wklejasz je w terminalu systemu. Na komputerze z przeglądarką możesz też użyć polecenia bez sekretu i potwierdzić połączenie, logując się w przeglądarce. Logowanie wraca wtedy tylko do konsoli na Twoim komputerze. Edytor Cursor połączysz przyciskiem Dodaj do Cursora. Cursor CLI dostaje wpis bez sekretu do pliku ~/.cursor/mcp.json, który skopiujesz z tego samego okna, i loguje się w przeglądarce poleceniem agent mcp login featureloom. Potem dajesz agentowi plan poleceniem z planu, a narzędzia featureloom agent wywołuje już sam.

Serwer MCP w featureloom

featureloom udostępnia zdalny serwer MCP pod jednym adresem: https://mcp.featureloom.com/mcp (Streamable HTTP). Korzystają z niego konsole, czyli asystenci AI połączeni z featureloom, na przykład Claude Code, Codex albo Cursor na Twoim komputerze. Każda konsola wysyła poświadczenie w nagłówku Authorization: Bearer i działa z prawami osoby, która ją połączyła.

Narzędzia do czytania, na przykład list_plans, get_plan i next_plan, dostaje każda konsola. Pozostałe zależą od praw osoby: Realizuje plany, Pisze plany, Zmienia prompty i Usuwa na stałe. Nowa osoba realizuje plany od razu, a resztę praw nadaje administrator na ekranie Osoby. Wywołanie narzędzia spoza tych praw serwer odrzuca. Wszystkie narzędzia i ich prawa opisuje strona Narzędzia MCP.

Prompty Twojej organizacji działają w Claude Code, Codex i Cursorze jak komendy. Polecenie z planu, na przykład featureloom realizator FAK-14, daje agentowi w jednym wywołaniu prompt z procesem zespołu, cały dokument planu i dokumenty zrealizowanych planów, od których ten plan bezpośrednio zależy.

Serwer MCP